Een nieuw bestuur is een goed moment om te reflecteren, te herijken en vooral om vooruit te kijken. Daar blijkt Florian heel goed in te zijn. Maar vooruitkijken roept ook de vraag op: waar komen we eigenlijk vandaan? Florian vroeg me daar iets over te vertellen op de bijeenkomst van 5 oktober. Ik zat zelf in het eerste bestuur, dus ik neem jullie mee naar het begin.
Een gesprek bij de Kamer van Koophandel
Het begon met een gesprek met Ruud van Wijngaarden, destijds de man aan het roer van de Kamer van Koophandel in Delft. Hij had gezien dat er in Delft heel veel ICT-bedrijven zaten, en dat die naar zijn idee allemaal ongeveer hetzelfde deden. Dat leek hem onhandig, want dan werd er veel dubbel gedaan. Hij vroeg drie bedrijven om eens bij elkaar te komen: mij met Auxilium, René Dings van Tremani en Rob Westerman van West Consulting.
Al snel bleek dat er inderdaad veel ICT-bedrijven waren, maar ook dat iedereen gespecialiseerd was. Iedereen had zijn eigen tak van sport. En dan is onderling doorverwijzen juist heel handig, want niemand doet alles. Soms krijg je een vraag waarvan je weet dat een collega-bedrijf het beter kan. Maar dan moet je wel weten dat die collega bestaat.
Gewoon beginnen
Destijds waren er zo'n 233 ICT-bedrijven in Delft, en ik denk dat dat nog steeds ongeveer klopt. Misschien zijn het er zelfs meer geworden. De volgende vraag was: hoe benaderen we al die mensen? Gewoon door ze te bellen, of als we ze tegenkwamen. Dan zeiden we: "Hé, doe jij ook ICT? We zijn een kring gestart. Kom je ook een keer op maandagavond, in het tapasrestaurant aan de Oude Delft?"
We zijn blanco begonnen. Stap voor stap kwamen er meer deelnemers, en het liep een beetje uit de hand. Het bestuur groeide van drie naar vijf leden. Op een gegeven moment waren we met zoveel dat niemand meer precies wist wie wat deed.
Zeventig man, één minuut per persoon
Daarom organiseerden we een sessie in het stadhuis, op initiatief van en betaald door de gemeente. Het doel: eens horen wie wat doet. Iedere deelnemer kreeg één minuut om te vertellen wie hij was, wat hij deed en wat hij kon leveren. We waren met zeventig man. Je kunt je voorstellen dat dat een behoorlijke happening was.
Lustrum, Meisjeshuis en een flinke subsidie
Daarna volgde het lustrumcongres, en verhuisden we naar het Meisjeshuis. Dat was een initiatief van de gemeente, die had gezegd: we zijn ermee bezig, en zodra het van start gaat, mogen jullie aansluiten. Zo gingen we vrij snel van het tapasrestaurant naar het Meisjeshuis.
We kregen ook de IPC-innovatiesubsidie. Daarmee konden vijftig bedrijven elk 20.000 euro ophalen om aan innovatie te besteden. Dat was een behoorlijk bedrag, en iedereen was flink onder de indruk.
Wat ik heb gezien
De ICT-Kring is begonnen met het idee dat je er samen beter van wordt als je elkaar kent. Dat is nog steeds zo, dat zie ik telkens weer. Het maakt daarbij niet eens uit hoe groot het netwerk is of hoeveel mensen er zijn. Op elke bijeenkomst is elk contact weer waardevol.
En eerlijk gezegd heeft de ICT-Kring veel meer opgeleverd dan we aan het begin ooit hadden gedacht. Daarom draag ik er graag mijn steentje aan bij.
Joris Kleinveld, bestuurslid ICT-Kring Delft